Deze week kreeg ik nog eens de vraag: spreek ik mijn bezoekers best met ‘u’ of ’je’ aan?

Het is een dilemma waar ik zelf ook mee worstelde.

Natuurlijk leerde ik ook met 2 woorden spreken. Maar ik leerde ook dat respect niet per se in het woord ‘u’ zit.

In België komt daar nog eens bij dat je de ‘u’-vorm soms als een verkapte ‘je’-vorm gebruikt. Zo spreek ik mijn dochter van 4 ook geregeld met ‘u’ aan.

De regel is, dat zolang je iemand niet kent, gebruik je het best ‘u’. En meestal ken je je websitebezoekers en de ontvangers van je e-mailmarketing niet. En ik ken bijvoorbeeld de meeste lezers van mijn blog niet persoonlijk.

Ik weet ook dat als een lezer ‘u' verwacht het in het verkeerde keelgat kan schieten als je hem met ‘je' aanspreekt.

En toch kies ik voor ‘je’.

Dat is durven ... Mwah, niet echt. Ik ben er niet op uit iemand moedwillig op zijn digitale tenen te trappen.

Tijden veranderen en mensen streven meer en meer naar openheid en vrijheid. Het internet heeft bijgedragen aan een meer informele wereld.

De je-vorm past bij het medium internet, en bij mijn dienstverlening. Mijn mening is dat degene die zich verkeerd aangesproken voelt enkel en alleen omdat ik de je-vorm gebruik waarschijnlijk ook niet de klant is die bij me past.

Het gaat er toch om elkaars kwaliteiten te respecteren en waarderen.

Bovendien wil het feit dat ik mijn websitebezoekers met je aanspreek, niet zeggen dat ik de webteksten van klanten niet in de u-vorm wil schrijven.

Bij de website van Juweliers Martens ligt het bijvoorbeeld meer voor de hand de bezoeker in de u-vorm aan te spreken. Terwijl bij Big Blue de je-vorm past.

Lees meer over: e-mailmarketing, schrijfstijl, webteksten.